Wedstrijdverslagen

In het wedstrijdverslagenboek mogen de leden zelf hun persoonlijke verslag plaatsen van een wedstrijd waaraan zij hebben deelgenomen.

Wedstrijdverslag toevoegen

 

Zoeken

Zoek op naam auteur
Vrij zoeken op titel of plaats

Petzl Night Trail

09 februari 2019
Bergschenhoek


Vanavond staat voor de 7e keer de Petzl Night Trail op het programma en evenzovele keren sta ik aan de start. De voorgaande 6 edities brachten allerlei omstandigheden met zich mee. Vorst, sneeuw, regen, blubber, maar ook gewoon harde ondergrond. Vandaag is er van vorst geen sprake, maar er valt wel het nodige aan blubber en plassen te verwachten afgaande op wat er de laatste tijd naar beneden is gekomen, ik ben benieuwd.
Ik heb lang getwijfeld of ik mee zou doen omdat ik morgen de Groet uit Schoorl Run, de 30 kilometer samen met Ina ga lopen. Dat was vorig jaar een beetje teveel van het goede, daarom de twijfel.
Nu ik ben ingeloot voor de UTMB heb ik toch maar besloten om me in te schrijven, het lopen met een lampje is een goede training, maar ook de afstand, de heuvels, de omstandigheden. We gaan het wel zien.
Ik ben vrij vandaag en ben dan ook netjes op tijd aanwezig. Ik tref daar ook Michel de Langen en Nico Koppe die tevens de 40 kilometer gaan lopen, ook Martin Wiersma uit Stolwijk is van de partij. Helaas 40 deze keer en geen marathon, dus deze telt niet mee in het aantal marathons, maar hij is te leuk om te laten schieten.
Voor de wedstrijd nog even met Nico, Michel en Martin op de foto waarna ieder zijn eigen race gaat lopen. Michel en Nico zullen voorin vertoeven, Martin en ik achterin.
Vorig jaar was ik verkeerd gelopen en heb ik een hele andere route gelopen om toch enigszins aan de kilometers te komen, nu goed uitkijken dat het weer niet fout gaat.
Het parcours is iets aangepast in het eerste deel waardoor we een glibberige helling in het begin tegenkomen en aan het einde nog een keer, maar hij was deze keer minder glibberig dan in eerdere edities.
De startlocatie is ook veranderd van de klimmuur in Bergschenhoek naar de Skihelling. De Skihelling moeten we al meteen allemaal op, over het witte deel met de borstels. Speaker Toon Verkerk van de avVN schiet ons weg en kletst ons omhoog, aan de andere kant komen nog wat skiërs naar beneden.

Het is een gekriskras van paadjes in het donker, je hebt soms geen benul waar je zit, al is het allemaal vrij dicht bij elkaar.
De eerste 10 kilometer gaan relatief makkelijk en gaan in 1.01.22 , de 15 kilometer zelfs in 1.30.09 , een tempo van 6 minuten vlak per kilometer, maar dat ga ik nooit volhouden, er komen nog zware stukken aan.
De 20 kilometer gaat in 2.10.09 en we hebben net de eerste drankpost achter de rug. Ik was erg blij met de drankpost, want ze hadden daar rollen WC-papier.
Ik werd rond de 17e kilometer enorm misselijk en kreeg buikpijn waardoor ik een stukje moest wandelen en maar moeizaam vooruit kwam. Bij de drankpost als gezegd WC-papier waardoor ik een stukje verderop mijn darmen kon legen, allemaal diarree, hoe kan dat ? Zoiets heb ik nooit eerder gehad. Misschien zat het in de giftige lucht die in omgeving Bergambacht hing, daar kreeg ik ook hoofdpijn van, misschien dat dit er ook mee te maken had., Al het WC-papier had ik nodig, maar het was gelukt en ik kon weer wat vrijer lopen al was mijn tempo na de langere stop toch helemaal van slag.
De 25 kilometer gaat in 2.43.41 en we gaan op pad naar Bleiswijk naar de tweede en laatste drankpost nabij de snelweg. Bij de 30 kilometer kom ik daar aan in 3.19.56
Vlakbij de drankpost halen een aantal lopers me in die aanvankelijk voor me zaten maar die verkeerd zijn gelopen en een omweg hebben gemaakt. Bij mij gaat het dit keer allemaal vrij goed, slechts een hele kleine routefout die ik weer snel kon corrigeren.
Bij de tweede drankpost neem ik wat bouillon en een beker cola om de maag rustig te houden waarna we in de weilanden een keerpunt ronden en pal tegen de wind in weer richting Bergschenhoek lopen. Ik stop even en trek mijn wind/regenjack aan, het is best wel fris inmiddels hoewel het toch droog is gelukkig.
Na wat slingeren door de weilanden komen we langs het water te lopen, een soort binnenwater van de Rotte Meren, maar dat is bijna geen doen. Mijn voeten zakken iedere stap diep weg in de blubber en water en de voeten worden koud en nat. Het is zwoegen, maar dat hebben de andere lopers ook. Het heeft wel wat en het maakt de loop loodzwaar, de kilometertijden gaan steeds langer duren, maar de limiet van 5.30 uur ga ik zeker halen. De start was om 18.00 uur en we hebben tot 23.30 uur de tijd om binnen te komen.
De 35 kilometer leg ik af in 4.01.21 , nog maar 5 kilometer te gaan.
Met stukjes wandelen, goed uitkijken om niet te vallen en opletten dat ik niet verkeerd loop vordert het gestaag. Ik loop toch nog even een klein stukje verkeerd maar corrigeer dat weer waarna ik naar de finish loop en die passeer in 4.43.52 , al bleek de route niet helemaal 40 kilometer te zijn. Door de aanleg van een stuk snelweg moest een stukje van de route worden ingekort.

In de kantine tref ik Michel en Nico al, die bleken helaas net als bijna de hele top 25 fout te hebben gelopen waardoor ze circa 3,5 kilometer minder hebben gelopen. Zonde, maar dat komt helaas wel eens voor. Je loopt in het donker zo makkelijk achter elkaar aan. Als de voorste verkeerd loopt, rent de rest er achteraan. Ze hebben zo ook wel eens achter mij aangelopen.

Nu even snel omkleden en kijken of Dineke van Nooten nog tijd heeft voor een massage, ze is er met haar BMS team net als al vele jaren eerder.
Ik tref Dineke buiten en samen gaan we naar de massageruimte. Na de massage van vooral de onderrug voelt het al veel beter. Nu maar hopen dat het morgen goed genoeg voelt om met Ina de 30 te gaan lopen.
Op het moment dat ik weg wil gaan komt Martin eindelijk binnen, hij is nummer laatst, maar dat maakt niets uit, hij is netjes op tijd binnen. Hij heeft zich al gelijk omgekleed. Nico, Michel en Martin gaan er ook gelijk vandoor.
Het was weer een super geslaagd evenement, op naar volgend jaar, al hoop ik dat ze er dan weer een hele marathon van maken.

Pierewaai Trail

26 januari 2019
IJmuiden


Vorig jaar kwamen Ina en ik zomaar op het spoor van de Pierewaai Trail, een trail in IJmuiden en dan met de start om 6 uur in de nacht en vroege morgen.
Vorig jaar was dit voor ons een heerlijk evenement waar we veel van hebben genoten, vandaar dat we ook nu weer van de partij zijn.
Er mag maar een beperkt aantal lopers meedoen, vandaar maar snel reageren en aanmelden bij de organisatie. Volgens de organisatie zijn dat er 50, maar uiteindelijk zie ik er 61 in de uitslagenlijst staan, dus het zijn er wel iets meer geworden.

Om 6 uur starten betekent niet te laat naar bed, vroeg op en dan op pad.
Super vroeg liggen we er niet in, het is al 23.30 geweest. Ina zet de wekker op 2.40 uur. Oei, dat is maar 3 uur slaap. We staan op, maken alles gereed en gaan om 3.40 uur op pad. Als we arriveren is het nog niet eens 5 uur en zijn we veel te vroeg. We hadden nog wel een half uurtje extra kunnen slapen, maar goed, dat is iets voor volgend jaar als ze de loop weer organiseren en wij weer meedoen.

We eten wat, vullen de waterzakken en doen die in ons race vest tezamen met wat gelletjes en reepjes. Er is onderweg geen enkele verzorging. Ik heb de route in mijn horloge geladen zodat we weten waar we heen moeten lopen. Summier zijn er wat pijltjes opgehangen, maar dusdanig klein dat ze nauwelijks opvallen. Het is meer ter controle of je nog op de goede weg bent. De route in mijn horloge zetten gaat via een GPX-bestand. Dat is er door de organisatie opgezet en kan ik met mijn horloge importeren.
Ik heb 2 lampjes, maar kan er 1 niet vinden. Ina gebruikt de Ledlenser, de Petzl Nao is niet te vinden en ik gebruik een draadloze koplamp van de fiets van Richard. Dat gaat eigenlijk prima, al moet je deze wel de hele tijd vast houden.

Vanaf de start lopen we achteraan. Ina is niet fit en we doen het rustig aan, het is trainen en genieten van het evenement. Eerst lopen we een paar kilometer over het strand waarna we de duinen en daarna de bossen induiken. Ze hebben er echt een mooie trail van gemaakt met veel afwisselende elementen.
Achteraan is het stuivertje wisselen met anderen.
Als we serieus zijn vastgelopen in het kreupelhout horen we de lopers in de verte passeren en lopen we weer achteraan.
Even pauzeren, wat eten, en dan weer op pad, want echt warm is het niet, er staat veel wind. Naarmate de tijd vordert begint het wat lichter te worden. Het lampje van Ina begint ook al wat minder fel te schijnen, het is goed dat we de lampjes nu uit kunnen zetten. Nu zien we meer van het parcours en is ook het volgen van de route makkelijker zou je denken, maar dat blijkt niet het geval.
Er zijn soms wel 3 paadjes naast elkaar en als je de verkeerde neemt duurt het even voordat het horloge aangeeft dat er een koersfout is waarna we weer terug moeten. De 25 kilometer bleek aan het einde 24,57 kilometer te zijn, dat valt nog niet eens tegen.
Er is met licht gelegenheid om foto's te maken en dat doe ik volop, genietend van het uitzicht. De laatste kilometers is eerst een stuk strand en daar duinen. We hebben de 3 lopers voor ons bijgehaald en blijven bij elkaar in de buurt lopen. De laatste kilometer is met het oog te volgen, mijn klokje is stil blijven staan. Vastgelopen heet dat zo mooi. Leve de techniek, al moet ik zeggen dat het reuze leuk is om zo met het horloge de route te bekijken.
Bij de finish ontvangen we een medaille en doen ons tegoed aan het vele eten wat daar is uitgestald voor ons en met name voor de ultralopers die vanuit Den Helder hier passeren en wat komen eten.
Ei, allerlei soorten brood, krentenbrood, chips, ontbijtkoek, pannenkoek, gebakken ei, diverse soorten beleg, soep, snoep, noem het allemaal maar op. Er was veel.
Na deze super ervaring is het weer tijd om naar huis te gaan. Allebei best moe van de korte slaap en de inspanningen. Wat mij betreft volgend jaar zeker weer.

RAC-Cross

20 januari 2019
Lekkerkerk


In januari is het, zoals al vele jaren achter elkaar, tijd voor de RAC-Cross.
In het begin was er ieder jaar weer een ander soort loop en was er veel variatie, de laatste jaren is het hetzelfde concept, diverse mooie rondjes natuur onverhard in De Loet. Is jaarlijks een zeer geslaagd evenement en het is ook ieder jaar weer afwachten hoe de ondergrond zal zijn. Droog, nat, hard, zacht?

Na de Snertloop sprak ik mede-organisator Arie Visser die hoopte dat er nog wel wat regen zou vallen, want het parcours was nog veel te droog.
Er kwam wat regen, maar vooral vorst, daardoor was het parcours niet zacht en blubberig, maar juist hard en ongelijk. Ik moest meteen terugdenken aan de editie van 2017 waarin Mandy haar enkel brak.
Wel veel zin in de loop, maar het zal wel uitkijken worden om de benen heel te houden. Niet helemaal voluit lopen, maar met verstand.
We lopen rondjes van ongeveer 4,25 kilometer. Standaard kan je 4 rondjes lopen en als je na die 4 rondjes nog binnen de tijd van 1.40 uur bent gebleven, dan mag je nog een extra rondje lopen.
Lekker lopen is het doel, niet te gek, maar ik wil ook wel alle 5 de ronden lopen, dus wel iets versnellen. Ik dacht eerst dat de limiet 1.30 uur was en heb de 4e ronde serieus gas gegeven om onder de 1.30 uur binnen te komen. Dit lukte bijna in 1.30.03 , maar daar hoorde ik dat de limiet dus 1.40 uur was en was ik ruim op tijd.
De eerste 5 gaan in 26.34 , de 10 gaat in 52,37 , redelijk vlak. De 15 gaat in 1.19.10 , nog steeds lekker vlak in nagenoeg hetzelfde tempo.
Kilometer 16 en 17 gaan nog goed, daarna mag ik aan het laatste rondje beginnen en laat ik het tempo flink zakken. Ik liep na rondje 4 samen met Arjan Mulder, die liet ik gaan. Achter me alleen nog Nico van den Heuvel en verder niemand, de rest is gestopt of mocht niet verder.
Ik kijk af en toe even om naar Nico, die wil ik toch wel voor blijven. Ik heb helemaal geen erg in André Pruijssers, ik dacht dat die was gestopt. André komt me voorbij razen en ik kan en wil niet aanhaken. Dat tempo ga ik zeker niet lopen. Als ik de laatste ronde sneller had gelopen was ik André vermoedelijk wel voor gebleven, maar nu niet. Ik zie ook Nico naderen maar ga precies snel genoeg lopen om Nico voor te blijven. Dat lukt uiteindelijk in 1.55.36 tegen Nico 1.55.46
Het was weer genieten, organisatie en met name Arie Visser bedankt voor het leuke evenement.

Snertloop

06 januari 2019
Krimpen aan den IJssel


Nieuw jaar, nieuwe kansen. Dit kan een heel mooi jaar worden als ik ingeloot zou worden voor de UTMB, de Ultratrail Mont Blanc, de CCC over ruim 100 kilometer, dat weet ik volgende week.
Wel zorgen dat de vorm er gaat komen en ook meteen weer 7 kilo afvallen die ik inmiddels ben aangekomen.
Traditioneel is de laatste jaren de Snertloop in Krimpen aan den IJssel de eerste loop van het nieuwe jaar, zo ook nu.
Ik begeef me naar Krimpen en zie ineens lopers een andere kant oplopen dan de afgelopen jaren. Is de start ergens anders dan ? Ik heb het niet nagekeken en ging er zonder meer vanuit dat de locatie hetzelfde zou zijn, maar dat bleek niet het geval. De start is nu bij de hockeyvelden en ophalen startnummer in de kantine. Als ik binnenkom zie ik al veel bekenden als Piet Stam en schoonzoon Gabri Gunst, Edmond Walma en zijn vrouw, Willem van Ek, Lenie de Visser en nog veel meer. Gezellige drukte vooraf.

Wat is het plan vandaag. Een tempo van 5 minuten per kilometer, dan moet ik uitkomen rond de 1.45 uur, dat zou moeten kunnen als ik zie hoe ik de Oliebollenloop heb gelopen.
Vanaf de start gaat het al veel te snel als ik met Willem van Ek en Huib de Kwant mee loop, de kilometers gaan rond de 4.40 , dat ga ik nooit volhouden. Bij de 5 kilometer kom ik door in 23.17 , dat tempo laat ik iets zakken en bij de 10 kilometer is de doorkomst in 47.10 , daarna moet de rem erop. Willem van Ek en Huib de Kwant lopen van me weg en ik heb de grootste moeite om tijden rond de 5 minuten per kilometer te kunnen lopen. Uiteindelijk lukt dit wel en kom ik op de 15 door in 1.12.05 , een tijd ruim onder de 1.45 moet lukken.
Als ik over de streep loop is de eindtijd 1.42.14 , een tijd waar ik wel blij mee ben, al was de opbouw erg slecht. Veel te snel gestart.
Na afloop klets ik nog even met Ilona van Vliet die op het podium stond op de 10 kilometer. Arie Visser kwam de vlag ophalen voor de RAG cross om als sponsor te plaatsen, hij heeft zelf niet gelopen.
De benen voelen toch wel erg moe moet ik zeggen, toch een beetje te diep gegaan de eerste 10 kilometer, dat is wel duidelijk. Op naar de volgende loop. Volgende week zal dat de trainingsloop voor de marathon zijn bij de eigen club Avantri, start om 8.30 uur.

Oliebollenloop Avantri

31 december 2018
Schoonhoven


Na de rustige Linschotenloop nu alleen op pad en maar eens zien waar ik toe in staat ben. Het doel vandaag is 1.15 uur of iets sneller.
Het weer is prima te noemen, er staat een lekker windje dat we eerst pal tegen hebben.
Het is al weer een gezellige drukte in de school en daar omheen met veel bekenden.
We kleden ons om in het oude huis van Ina en laten ook onze spullen daar staan. We wandelen op het gemak naar de start en maken een praatje met de vele bekenden.
Ina start achteraan en ikzelf ergens in het midden.
Als we zijn gestart loop ik naast Ilona van Vliet en Hans Rietveld. Ik zit al meteen voor Nico van den Heuvel en merk dat we veel te snel gaan. Dit kan nooit goed gaan. De eerste kilometer gaat in 4.25 , de tweede in 4.35, daarna loopt het langzaam op naar 4.38 , 4.42 en 4.43 waarna we in Bergambacht aankomen en ik alleen verder ga, ik laat Hans en Ilona maar gaan anders kom ik mezelf hard tegen.
We hebben het stuk tegenwind gehad en lopen nu langs de Provincialeweg van Bergambacht naar Stolwijk op weg naar de Drankpost waar Eline en Els al klaar staan om ons van een bekertje water te voorzien. Ik zie Arie Visser voor me lopen. Arie is veel sneller gestart maar valt nu terug zodat ik hem bij de drankpost bijhaal.
Na de waterpost lopen Arie en ik samen de Schoonouwenseweg op richting het Geerpad en naar Vlist, maar Arie moet me laten gaan. Dit is niets voor Arie, normaal kan ik hem nooit bijhouden. Ik kan toch het tempo wel redelijk constant houden en kom de 10 kilometer door in 47.16 en zie Ben Gubbels staan die diverse foto's schiet. Leuk om later terug te zien.
Ik stel mijn doel maar bij naar 1.12.30 , dat lijkt me haalbaar gezien de tussentijden.
Ik loop een eenzame race, maar dat heeft wel wat. In de verte zie ik Hans Rietveld steeds dichterbij komen. Ilona heeft Hans gelost en Hans zakt wat af. Zou ik die nog in kunnen halen? Ik wil niet kapot gaan maar blijf lekker zo doorlopen en zie Hans steeds duidelijker. Het gaat denk ik niet lukken, alleen als ik helemaal voluit zou gaan, maar dat is nu net niet wat ik wil, ik wil wel heel blijven. Bij de molen in Bonrepas is het nog een kilometer en is het gat wellicht toch nog overbrugbaar. Bij de brug naar de Opweg staan Liesbeth en Astrid me aan te moedigen waardoor ik de ouders van Ina niet eens opmerk die me luidkeels aan staan te moedigen, ik heb de blik alleen maar op Hans gericht. Op het laatste rechte stuk naar de finish is het gat nog best groot. Ik besluit toch nog wat sneller te gaan lopen, Hans kijkt om, kennelijk toch teveel herrie gemaakt, ik ben natuurlijk niet bepaald lichtvoetig, of het moet zijn instinct zijn geweest, maar Hans hoeft maar iets aan te zetten om me makkelijk voor te blijven.
Ik feliciteer Hans, maar die heeft daar weinig adem over en lijkt een beetje kapot te zitten, hij is duidelijk veel dieper gegaan dan ikzelf.
Na afloop snel douchen en dan nog even naar de kantine in de school voor een praatje en een lekkere oliebol. Het was weer een geslaagd evenement. Op naar 2019 ! Ik wens iedereen een heel mooi, sportief maar vooral gezond 2019 toe.



 

Zoeken



Website sponsors