Geplaatst op: 29 september 2009. Door: Mr. A.
In september 2008 schreef ik het stukje over de gemiste kansen bij de C-spelen en nee dit is niet het vervolg erop. Enige tijd geleden had ik besloten om op vrijdag 4 september naar Utrecht af te reizen om daar een kogelslingerwedstrijd te gaan doen. Mijn dochter ging ook mee.
Daar ik de week ervoor in Rotterdam wederom niet geslaagd was in mijn opzet om 33,00 meter te slingeren wilde ik toch ieder kans die ik kreeg aanpakken.
Waarom 33 meter zult U zich afvragen?Nou heel simpel op die 33 meter heb ik een weddenschap afgesloten met mijn zoon. Vorig jaar verloor ik ook al mijn weddenschap met hem toen ik niet over de 30 meter kwam. Na een veel belovende seizoenstart van boven de 30 meter werd er dus enthousiast ingezet op de 33 meter.
Nu weer terug naar Utrecht. Om 16:45 zaten we al in de auto om het materiaal op te halen en richting Utrecht te vertrekken. Helaas, we kwamen toen we net op de snelweg zaten in de file want er was een ongeluk gebeurd. Ik maakte me nog niet zo druk want er was nog tijd genoeg. Het begon toch wel steeds langer te duren maar uiteindelijk waren we de file uit en konden weer flink doorrijden. Al snel deed het volgende probleem zich voor.
Doordat de A2 flink op de schop is genomen wist de navigatie het niet meer precies. Waar ik meestal nog een beetje mijn gevoel volg besloot ik dat deze keer niet te doen luisteren naar de navigatie. Had ik het maar nooit gedaan. Te laat kwam ik er achter dat ik de snelweg af had gemoeten en ging dus maar in vliegende vaart verder naar de volgende afslag die een dergelijk 10km verderop was.
De navigatie wilde me weer aan de andere kant de snelweg op hebben maar aangezien daar inmiddels ook een flinke file stond, zocht ik een sluiproute over kleine wegen om terug te komen. Oog voor de mooie omgeving waar ik langs reed had ik niet echt tot op het moment dat ik besloot dat ik de wedstrijdstart van 19:00 uur niet ging halen daar je een half uur van te voren moet inschrijven.
Het was 18:55 toen we aankwamen. Mijn dochter hoefde pas om 20:00 uur te slingeren en na een van de scheidsrechters 3 maal achter zijn broek te hebben gezeten had ik het voor elkaar gekregen dat ik bij de dames mee mocht slingeren. Een geluk bij een ongeluk.
Door het wat mindere weer begonnen we pas om 20:45 uur met het inslingeren. Na 2 worpen was ik er klaar voor. Na 6 worpen begaf de driepuntsmeetapparatuur begaf het door de regen en er moest verder dus met de hand worden gemeten. Geen probleem vonden wij. Het was inmiddels behoorlijk donker geworden en de slingers die door de lucht vlogen waren slecht te zien. De scheidsrechter/wedstrijdleider kwam met voor vele de onthutsende beslissing om de slingerwedstrijd af te gelasten. Behoorlijk wat atletes waren daar niet blij mee daar ze een lange reis hadden ondernomen om te kunnen slingeren.
Omdat ik ook wel eens aan de andere kant van de wedstrijd actief ben in de organisatie zag ik wel in dat men gelijk had en het gevaarlijk werd voor de juryleden. Na het retourneren van het inschrijfgeld dropen mijn dochter en ik gelaten af. Nadat ik verschillende obstakels op deze avond had overwonnen, werd het toch nog een gemiste kans.
Met een kleine kater stond ik de volgende morgen op en zette de computer aan. Ik had een berichtje gekregen met een felicitatie met mijn geweldige slinger prestatie van ruim 39 meter. Ik bezocht snel de site met uitslagen en ja hoor het stond er. Daarop heb ik de organisatie maar een mailtje gestuurd dat ze de uitslagen moesten nakijken want ik wilde niet met andermans veren pronken.
Nu heb ik nog maar een kans om de weddenschap met mijn zoon te winnen. Op 31 oktober ga ik het nog een keer proberen in Rotterdam. Me vasthoudend aan het feit dat je soms goede prestaties levert als je een tijdje niets gedaan hebt ga ik de 31ste vol goede moed op weg want veel trainingsarbeid zal ervoor die tijd niet verricht worden.
Mr.A
P.S. Toch nog even over die gemiste kansen op de C-spelen. Ben er dit jaar toch nog een dag geweest om bij ons voormalig lid El Luko te kijken. Hij deed het goed met goud en 2 x zilver, helaas deed de organisatie het nog steeds slecht en miste ze dus nog steeds vele kansen.
Terug naar overzicht columns Mr. A
Terug naar nieuwspagina
