Wedstrijdverslagen

In het wedstrijdverslagenboek mogen de leden zelf hun persoonlijke verslag plaatsen van een wedstrijd waaraan zij hebben deelgenomen.

Wedstrijdverslag toevoegen

 

Zoeken

Zoek op naam auteur
Vrij zoeken op titel of plaats

Braassemloop

15 april 2018
Roelofarendsveen


Na de geslaagde Gouwebosloop in Waddinxveen waarbij de benen toch al weer vrij goed voelden maar op zoek naar een leuke loop. Trainen is leuk en gezellig, maar een loopje is me toch liever Geen rare oefeningen, sprongetjes ed, die zorgen voor allerlei ongemakken en blessures waar MIJN lijf niet tegen bestand is. Gewoon rennen is heel blijven. Ook afstanden maken met het oog op het avontuur straks in juni bij Salzburg is hoog nodig.

De keuze viel vandaag op de Braassemloop in Roelofarendsveen, een loop die ik in het verleden jaarlijks liep, maar al jaren niet meer heb gelopen. destijds was de langste afstand 20 kilometer, nu is het een halve marathon.
Ina heeft ook wel zin om weer wat te lopen na de marathon, maar een halve is dan net te ver, Ina kiest voor de 10 kilometer.
We rijden naar Roelofarendsveen en ik weet nog ongeveer waar het destijds was. Inmiddels is er links en rechts veel bijgebouwd merk ik al, maar toch weet ik het parkeerterrein nabij sporthal De Treffers te vinden. Overal zien we al lopers die zich klaar maken voor één van de afstanden, te weten een 5, een 10 of de halve marathon.
De loop is de voorlaatste loop van de Zorg en Zekerheid loopserie, daarom ook is het erg druk. Ik zie al tal van bekenden staan waaronder Frans Woerden. Het is zonnig weer en het zal dan ook best warm gaan worden. Niet te gek doen vandaag, gewoon lekker lopen en heel blijven.
De halve marathon start om 11.00 uur, de 10 van Ina start om 11.20 uur.
We lopen samen naar de start, komen nog wat bekenden tegen waar we een praatje mee maken waarna ik me naar de start begeef.
Welk tempo ga ik lopen ?
Best lastig nu. Afgelopen donderdag koos ik voor een tempo van 5 minuten per kilometer, maar het is nu veel langer. Toch maar weg gaan op dat tempo, ik kan altijd nog terug.

De eerste 5 gaan heerlijk. Het is nog betrekkelijk koel, het zonnetje is even weg en we lopen langs de Braassem, dat geeft een prachtig uitzicht en maakt alles erg mooi en aangenaam. Ik kom door in 24.11 , bij de drankpost even drinken en een bekertje water over mijn hoofd gooien. Een dame die me net inhaalde roept gelijk, jeetje, dat had ik ook moeten doen, maar ze was te laat.
Na 7 kilometer haal ik Frans Woerden in. Frans loopt normaal veel sneller maar heeft al een tijdje last van hartritmestoornissen.
We lopen een paar kilometer samen op en ik merk dat de kilometertijden op gaan lopen nu ik samen met Frans loop. Nog even wat drinken bij de 10 kilometer die ik loop in 48.54 , dan maar alleen verder.
We verlaten nu het water en komen tussen de kassen te lopen. Het zonnetje is inmiddels fel gaan schijnen en met de weerkaatsing van het glas van de kassen is de lol er al snel af. Ik merk dat ik een soort van "knak". Cor en zon gaat niet samen, dat zit tussen mijn oren en al meteen zakt het tempo. Met veel gesjok en een lager tempo weet ik de 15 toch nog door te komen in 1.14.03 , nog steeds onder het tempo van 5 minuten per kilometer, maar dat gaat met deze zon nooit stand houden.
Kilometer 16 gaat al in 5.19 , kilometer 17 in 5.35 en 18 zelfs in 6.06 inclusief drankpost. De gang is er helemaal uit. Ik geniet onderweg van een Oldtimerrit. Tal van mooie oude modellen komt voorbij gereden met een soort Rallyeschildje op de neus.
Frans Woerden is me inmiddels al lang weer voorbij gelopen net als menig andere loper, die hebben blijkbaar minder last van de zon.
Ineens gaat de zon weg achter een grote wolk en gaat in mijn koppie de knop om. Zon weg, dan gaat het weer lijkt het en mijn tempo gaat weer omhoog. De kilometertijden blijven nu weer net boven de 5 minuten hangen en ik kom uiteindelijk binnen in een nette 1.47.11 , slechts een minuut achter Frans Woerden. Als ik de laatste bocht om kom naar de finish staat Ina al op me te wachten en maakt een paar foto's.
We ontvangen een flesje drinken bij de finish en een bosje tulpen waarna we weer terug wandelen naar de sporthal. Even opfrissen, omkleden, kletsen met andere lopers en dan op het gemak weer naar huis na een geslaagde Braassemloop. Dit is zeker voor herhaling vatbaar.

Marathon Rotterdam

08 april 2018
Rotterdam


Gesterkt door mijn trouwe supporters vertrokken we zondag 8 april naar Rotterdam om mijn 10e Rotterdam Marathon te lopen, daar heb ik mijn eerste ook gelopen.
Bij de Capelsebrug troffen we, zoals afgesproken, Hetty en Wim en we gingen samen naar Rotterdam. We waren in dezelfde wave ingedeeld, dus gingen we ook samen naar het startvak. We hebben elkaar succes gewenst en toen ging ieder zijn eigen weg. Onderweg bedacht ik mijn strategie: 1e stuk naar de 15 km, waar Reggy en Jean-Pierre zouden zijn, 2e stuk naar de 21 km, naar de 25 km, naar de 30 km, waar ik mijn supporters weer zou treffen. Op het 34 km punt hoopte ik dat een videoboodschap voor mij op het grote scherm zou verschijnen, Reggy had er op de beurs eentje gemaakt en vorig jaar had ik hem wel gezien, maar nu zag ik mijn kleinkinderen op het scherm; een onbeschrijfelijk gevoel was dat, betere pijnstillers bestaan niet.
Na 37 km had ik serieuze last van kramp in beide benen, het was even aanzetten en weer stoppen om te rekken. Het publiek was geweldig, ik werd aangemoedigd, kreeg water en ze hebben iemand opgetrommeld om mijn benen te masseren, zo ging ik verder kilometer na kilometer. Na 40 km besloot ik om door te wandelen in plaats van stukjes te lopen, maar zelfs toen schoot de kramp er weer erg in, ik moest weer aan de hekken hangen om te rekken, toen kreeg ik een magnesium tubetje zowat in mijn mond geduwd, desnoods zouden ze mij over de streep dragen, werd er gezegd. Ik was erg onder de indruk van de sportiviteit langs de weg want ze moedigen je niet alleen aan maar ze doen wat in hun vermogen ligt om je over de streep te helpen: geweldig.
Met de finish in zicht lukte het mij toch om lopend (of iets wat daarop lijkt), binnen te komen. Wat een ontlading was dat, het was mij gelukt. Ik had met al de tegenslagen zowel vóór als tijdens de marathon weten om te gaan. Ik heb op gevoel gelopen en er niet meer uit willen halen dan wat er in zat en dat voelt ook als een overwinning.
Na de huldiging en een hand van burgemeester Aboutaleb ben ik nu officieel Super Marathon Master
Iedereen gefeliciteerd met zijn prestatie en bedankt voor de aanmoedigingen.

Met sportieve groet,
Argen van Rijk

Gouwebosloop

12 april 2018
Waddinxveen


Na een leuke marathon van Rotterdam waar ik eigenlijk best wel fris uit ben gekomen ook gelijk weer getraind op woensdag.
Even twijfel over vandaag. Al meteen weer een wedstrijdje lopen na de marathon en training deze week?
Het is heerlijk weer en er is zelf een kans op wat regen, dit haalt me over, ik besluit op pad te gaan naar Waddinxveen om daar de 1e Gouwebosloop van 2018 te lopen.
Netjes op tijd arriveer ik en heb nog ruim een kwartier over om me in te schrijven. Ik zie al een aantal bekenden. Met sommigen begin ik even een praatje, we moeten toch wachten op de start om 19.30 uur.
Naarmate de start dichterbij komt begint het drukker te worden en sta ik temidden van een geel/zwarte massa aan Antilope lopers.
Anders dan bij de meeste verenigingen waaronder ook Avantri trekken de lopers van Antilope altijd hun clubtenue aan bij eigen wedstrijden/loopjes. Je haalt meteen de niet Antilope lopers eruit, is eerlijk is eerlijk best een mooie gezicht.

Het parcours gaat eerst een kilometer naar het Gouwebos toe, je loopt daar 3 ronden en komt die kilometer weer terug lopen naar de atletiekbaan.
Na het startschot even rustig 3/4 rondje op de 300 meterbaan waarna we het hek uit lopen richting recreatiegebied het Gouwebos.
De eerste kilometer gaat moeizaam. Best last van mijn rechter achillespees, maar dat trekt na een tijdje weer langzaam weg en het gaat daarna best lekker.
Op welk tempo moet ik weg gaan ? Geen idee. Je moet ergens op weg gaan en ik kies ervoor om te trachten nu al weer een tempo van 5 minuten per kilometer te lopen.
Ik begin in 4.41 en we komen aan bij het bos. Het is daar een geslinger van paadjes en geen erg snel parcours, maar het lukt aardig om het tempo erin te houden.
De 5 kilometer gaat in 24.05 , bij de drankpost pak ik ieder rondje een bekertje aan, drink snel wat en gooi de rest over mijn hoofd.
Voor me zit in de derde ronde niet iemand in de buurt en achter me ook niet, ik loop al de hele tijd alleen, maar dat maakt niet zoveel uit.
Mijn eindtijd komt na 10 kilometer uit op 48.09 , de tweede 5 een seconde sneller, maar het geeft aan dat ik vlak heb gelopen. Ruim onder mijn doelstelling en heerlijk gelopen zonder moe te worden of kapot te gaan.
Even lekker douchen en weer op huis aan. Heerlijk die doordeweekse loopjes.

Marathon

08 april 2018
Rotterdam


8 april 2018, de marathon van Rotterdam, mijn 31e deelname. Het is wederom een warme editie. Na trainen in heerlijke temperaturen onder nul of tussen de 0 en 10 graden is het alsof de duvel er mee speelt, maar net als vorig jaar slaat het weer ineens om en gaan we weer een warme marathon van Rotterdam krijgen. Dat gaat weer afzien worden, maar die 31e keer moet ik ook weer gewoon over de finish komen binnen de limiet van 5.30 uur, al zijn ze daar niet zo streng in. Door de 5 startwaves zit er een verschil van een half uur tussen wave 1 en wave 5, derhalve hanteren ze een binnenkomsttijd tot 16.00 uur, 6 uur na de start om 10.00 uur, wat dan in mijn ogen niet helemaal eerlijk is, want iemand uit startwave 5 heeft een half uur minder tijd dan iemand uit startwave 1, maar goed, zover hoop ik niet dat het gaat komen.

Al 30 jaar haal ik op de vrijdag voor de marathon mijn startnummer op, vaak met een groepje en kom ik ook nog eens leden tegen van Avantri, maar dit jaar loopt dat anders. Mijn collega Gertjan heeft 3 weken vrij en ik moet dan werken, vriendin Ina heeft ineens een vergadering en kan ook niet op vrijdag.
Met Ina afgesproken dat ze me om 17.15 oppikt op mijn werk op de zaterdag voor de marathon waarna we naar Capelsebrug rijden en verder naar het centrum reizen met de metro.
Dit gaat allemaal prima. In het beursgebouw/WTC bel ik Super Marathon Masters John van Gilst en Willem van Ek, beiden hebben een kaart beloofd voor op de genodigden tribune op de Coolsingel. Zelf heb ik er ook 2, dan heb ik er 4 en kunnen 3 dochters van Ina en mijn zoon Richard op de tribune zitten en ons aanmoedigen bij de finish. John zit aan de pastaparty in het restaurant daar, Willem loopt op de expobeurs.
We halen onze startnummers op en ook gelijk dat van Kees van der Heul die helaas geblesseerd is, maar wel graag zijn shirt wil ontvangen. Ik krijg mijn eigen nummer bij de speciale desk voor Super Marathon Masters en als ik bij de Helpdesk sta voor mijn tribunekaartjes zie ik warempel Peer van Dijk binnen komen lopen. Geweldig. Leuk om hem hier te zien. We lopen even naar Ina toe en maken een praatje samen met Willem van Ek. Peer is hier ter begeleiding van een aantal lopers die ook gaan lopen morgen.
We nemen afscheid en we gaan met Willem de expobeurs op.
Veel hebben we niet nodig. Ik zit zonder magnesium en koop een aantal buisjes powerbar, ook nog twee tubes icepower voor mijn moeder en dan zijn we snel klaar. We hebben niet veel tijd en de meeste stands zijn al aan het afbreken en opruimen. We komen langs het restaurant en ik heb eigenlijk best trek. Ina lust ook wel wat.
Ten tijde van de voorinschrijving heb ik een mailtje gehad waarin ik in de gelegenheid werd gesteld om me aan te melden voor de pastaparty speciaal voor de Super Marathon Masters. Dit doe ik eigenlijk nooit omdat ik er altijd al op vrijdag ben en ook omdat we dit jaren bij Avantri zelf organiseerden, maar dat doen we al een paar jaar niet meer.
Ik vertel bij de entree dat ik Super Marathon Master ben en dat ik geen ticket heb omdat ik me niet heb aangemeld. De dame roept er een man bij en geeft aan dat ik de ticket niet heb, maar op deze beurs opent de kreet Super Marathon Master alle deuren lijkt het wel en zo ook nu. We mogen aanschuiven en krijgen allebei een bord pasta, we kiezen voor bolognese. We bestellen er een drankje bij en na het eerste bordje leeg te hebben gegeten lust ik nog wel een bordje. Dit is geen probleem, ook een tweede drankje niet en na gegeten te hebben kunnen we zonder te hoeven betalen weer naar huis. Ze regelen veel voor de Super Marathon Masters. Gratis inschrijving, vanaf 25 deelnames ook 2 tribunekaartjes met consumptiebonnen, gewoon de medaille en het deelnemers t-shirt, deze pastaparty, elke 5 jaar een huldiging op de Coolsingel met een pin, een speciaal jubileumshirt en een bos bloemen.

Het is zondag de 8e april, de hoop op een verandering in het weer is vervlogen. Ze hebben het wel eens mis met de voorspelling, maar als het warm gaat worden is het ook warm. Bah, daar gaan we weer. Voor Ina is het nog veel erger, die kan er helemaal niet tegen en zij gaat harder lopen in verhouding dan ikzelf.
De kwart marathon lopers hebben al om 7.30 afgesproken om te vertrekken, dat zijn Ab de Kluijver, Aad van der Poel, Janet Rietveld, Raymond Lesage, Pieter van de Rhee, Alexandra Lingen, Carla Zwijnenburg, Karin Nas, Mariska Voskuil en Annette van der Giessen. Voor ons is dat veel te vroeg, we starten ook nog eens in wave 5, dat is om 10.30 uur. Zo vroeg gaan we dus niet, we vertrekken om 8.45 uur en komen in Rotterdam aan om 9.30 uur.
Op de marathon starten Michel de Langen, Ruben van Bruggen, Wim en Hetty van der Heiden, Piet Wuijster, Harald Driesse, Wilko Schuijff, Nico en Carola Koppe, Argen van Rijk, Peter Hofman, Frank van Bruggen,Saskia van Wijk, Stefanie Lorwa, Yvonne van der Hoeven, Ina en ikzelf. Ina is dan geen lid meer van Avantri.
Vanaf metrostation Beurs wandelen Ina en ik naar de brandweerkazerne Baan waar we al jaren omkleden. Een toplocatie, niet druk, genoeg ruimte, een kantine, een heerlijke douche na afloop, kortom geweldig.
We komen vlakbij de kazerne Stafanie Lorwa, Yvonne van der Hoeven en Saskia van Wijk tegen die hun eerste marathon gaan lopen. Het schiet al op richting 10 uur en Stefanie zegt dat ze om 10 uur in het startvak moeten staan. Dit zal gelden voor wave 1 en zeker niet voor wave 5 denk ik dan, anders zijn wij zelf veel te laat. Wel zijn ze dan op tijd om het kanonschot te horen en het gezang van icoon Lee Towers die zijn versie van You'll never walk alone ten gehore brengt, oorspronkelijk gezongen door Gerry & The Pacemakers uit mijn geboortejaar 1963.
Ina en ik lopen de trappen op naar de sportzaal waar we ons om kunnen kleden, er is bijna niemand meer. De meesten zijn al van start, dat zijn de kwart marathon lopers, de marathonlopers staan al voor de Erasmusbrug voor hun start zo dadelijk.
De Erasmusbrug, in tegenstelling tot alle eerdere edities dus geen start meer vanaf de Coolsingel, dit om sneller weg te komen voor de lopers, ook om makkelijker in de startvakken te komen denk ik, want als je zoals ik altijd wat later bent moet je door de supporters heen wurmen om bij de startvakken te komen. Het zal mij benieuwen of dit beter gaat werken.
Om 10.15 uur verlaten we de kazerne, maken daar wat selfies en ook neemt een andere loopster ons op de foto waarna we op het gemak naar de start wandelen. Nog even naar het toilet, daarna gaan we het vak met startwave 5 in waar ik ineens een bekend gezicht zie. Tineke Hartveld van Avantri staat bij de toegang en laat ons het vak binnen, leuk om haar hier tegen te komen.
We sluiten aan bij de lopers en achter ons zijn nog meer lopers die pas op het laatste moment het vak binnen gaan. De te verwachten starttijd is 10.28 , maar dat gaat wat later worden blijkt. Met de opzwepende begintune gaan we van start en als we even op pad zijn zie ik ineens Lee Towers staan die deelnemers een "high-five" geeft. Die buitenkans laat ik me niet ontnemen en ik geef Lee een "high-five". Ina ziet het op het laatste moment en is te laat om mijn voorbeeld te volgen. jammer dan, Aboutaleb wacht wel bij de finish, dan geef ik die een hand.
Het is nu al snikheet zodra de zon schijnt, dat gaat een zware editie worden. Vandaag ben ik haas en pakezel. Ik heb een rugzakje op met water, gelletjes, een flesje met drank, zoutcapsules, appelmoesjes, etc. Ina moet zo weinig mogelijk ballast meesjouwen, dat regel ik vandaag.
Zenuwen hebben we gelukkig niet meer, die waren er wel wat op de expobeurs gisteren, maar vreemd genoeg zijn die bij ons beiden weg. Gewoon lekker gaan lopen en zien waar we uit komen. De toptijd die we een paar weken in gedachten hadden van 4.30 gaat het zeker niet worden, met die warmte is dat zeker niet reëel. Tempo wat bijstellen dan maar.
De eerste 5 kilometer gaat in 29.35, de 10 net boven het uur, in 1.00.18. Tot zoverre gaat het goed. We moeten even plassen en nemen daar de tijd voor waarna we verder gaan. We hadden Stefanie, Saskia en Yvonne ingehaald maar tijdens de sanitaire stop haalden ze ons weer in. Bij het 15 kilometerpunt noteren wij 1 uur 34 en halen we Stefanie en Yvonne weer in, Saskia zit daar een fractie voor.
De 20 kilometer gaat nog steeds goed, ik neem af en toe een zoutcapsule en geef er ook 1 aan Ina. Wat drinken uit de waterzak, een appelmoesje onderweg en we noteren daar 2.08 , het gaat nog lekker, maar ik merk al wel dat het erg warm begint te worden. De zon brandt en als die niet schijnt is het benauwd en drukkend, geen ideale omstandigheden voor lopers als Ina en mij helaas.
Bij de halve marathon weer even stoppen, plassen, eten, drinken en weer rustig op pad. Dit gaat goed tot 23 waarna Ina aangeeft dat het moeizamer gaat worden. We wandelen een stukje en rennen dan weer verder. Bij Ina beginnen de darmen wat op te spelen en dat is niet fijn. Rustig aan dan maar, temporiseren, stukjes wandelen en heel blijven. We hebben tijd genoeg, dat is het probleem niet. We genieten van het enthousiaste publiek en ik merk dat ik ondanks dat we stukjes wandelen glunder van oor tot oor. De 25 kilometer gaat in 2.44.05
Mijn marathon, zo voelt dat nog steeds en om hier te lopen is gewoon een feest, warm of koud, goed getraind of slecht getraind, het maakt niet uit, Rotterdam loop ik.
We wandelen nu rustig de Erasmusbrug op, eten wat, drinken wat en geven de kuiten wat rust. Tussen de 27 en 28 kilometer komen we weer langs de brandweerkazerne en zien we onze maatjes staan. We hebben best wel wat honger, wellicht kunnen we bij hen nog wat eten ?
We stoppen even, nemen een eierkoek en zien ook Linda Kleinendorst staan. Linda is de vrouw van René en loopt voor de eerste keer een marathon. Ze zit er helemaal doorheen en heeft 20 minuten stil gestaan, duizelig, een beetje van de kaart. Ze heeft 20 kilometer met Nico en Carola mee gelopen en boven haar tempo gelopen wat haar nu is opgebroken met de warmte. Ze heeft tegen een politieagent al gezegd dat ze stopt en heeft haar ouders laten bellen dat ze is gestopt. Het is niet anders.
Ik geef aan dat het nog "maar" 15 kilometer is en als ze stevig door gaat stappen en af en toe een stukje kan gaan rennen ze dat nog wel zal gaan halen, zo deed ik het vroeger ook altijd. Ik ging dan ook altijd te snel van start en zat dan vanaf 25 of 30 stuk, waarna ik moest gaan wandelen.
Linda besluit mee te gaan en ondanks de lichamelijke problemen is ze blij dat we haar meenemen, anders was ze gestopt. Stoppen is geen optie zeg ik altijd, maar het moet natuurlijk wel verantwoord zijn.
We komen bij het 30 kilometerpunt aan en zien aan de andere kant net Nico en Carola passeren bij hun 40 kilometer, ze gaan goed.
We lopen nu de Boezemweg op en komen aan bij het vaste punt waar Ab de Kluijver staat met Piet van Wijngaarden en Wim van Beuzekom. We maken even een praatje, nemen wat dropjes en gaan weer op pad.
Bij Linda schiet ineens de kramp in haar kuit, Ina hoort dat niet en loopt door met de muziek in haar oor. Linda probeert het weer en weer stil staan, wat rekken en langzaam verder het heuveltje op naar het 30 kilometer punt wat we afleggen in 3.26.05
Linda heeft het lastig, ik probeer de kuit wat te masseren, Ina is daar even gestopt en we wachten op elkaar. De ronde Kralingse Plas gaat niet snel. Het is wandelen, dribbelen, wandelen, dribbelen, we spreken veel lotgenoten en sommige bekenden langs de kant. Linda ziet een bekende politie-agent op de motor, Ina een collega die haar een banaan geeft, het is eigenlijk reuze gezellig. Linda roept dat dit eigenlijk veel leuker is dan maar achter een tijd aanjakkeren, dit is een heel ander soort beleving. Wat ben ik blij dat jullie er bij zijn zegt ze. We gaan gezellig verder.
Bij de 34 kilometer naderen we het videoscherm met boodschappen waarop Nico en Carola Koppe een boodschap hebben ingesproken voor Linda om haar te steunen. Het gaat steeds beter bij Linda, maar ook met Ina, de dip lijkt weg en we lopen weer meer hard dan wandelen. Kilometer voor kilometer strepen we weg. De 35 gaat in 4.09.52 en de limiet van 5.30 gaan we makkelijk halen. Linda is in wave 1 gestart en zal dat niet redden, maar ze heeft het voordeel dat ze er dan 6 uur over mag doen en gaat da met gemak halen, geen enkel probleem. Nu opgeven gaat zeker niet gebeuren.
We feesten en dansen mee met de uitzinnige supporters. Terug op de Boezemstraat is het één groot feest. Ina loopt te swingen voor me en heeft er duidelijk veel lol in. Ze kan absoluut sneller nu zie ik, maar we blijven netjes bij elkaar. Nog een paar keer een stukje wandelen en we zijn bij de 40 kilometer in 4.50.41
Nu hardlopen tot aan de Kubus woningen, stukje wandelen, dan richting Coolsingel, nog even een klein stukje wandelen voor de bocht zodat we op de Coolsingel gewoon hardlopend de finish gaan halen.
Vlakbij de finish staan mijn zoon Richard en de dochters Kim, Sarah en Patricia van Ina, de vierde dochter Esther is er helaas niet bij. Ina stopt even langs de kant om haar dochters te knuffelen en te bedanken voor hun support, Linda en ik wachten even waarna we arm in arm met z'n drietjes op een rij over de finish gaan. Wat is dit geweldig, nummer 31 zit er op, voor Ina nummer 2 en voor Linda de eerste. Wat hebben we genoten. We komen binnen in een tijd van 5.07.03u .

Na afloop worden er nog wat foto's gemaakt, krijgen we een roos, een medaille, banaan, sinaasappel, een flesje drank en lopen we in het zonnetje terug naar onze kleedgelegenheid. Voor Linda is dat het Stadhuisplein, voor ons weer terug naar de kazerne. Dit is nog best een stuk wandelen, maar in het zonnetje zeer aangenaam. Het is genieten om met dit weer door het centrum te wandelen. De duizenden mensen die gezellig vertoeven op de vele terrasjes, het geroezemoes, in één woord geweldig.
Na een lekkere douche stappen we in de metro en gaan op weg naar onze kinderen die geduldig wachten bij de McDonalds voorbij Capelsebrug.
Ze waren er al om 12 uur en inmiddels is het 18.00 uur als we arriveren bij metrostation Schenkel waar onze auto staat na eerst een stuk in de verkeerde metro te hebben gezeten. We zaten in lijn C maar die bracht ons bij De Terp en niet bij Schenkel zodat we eerst weer terug moesten van De Terp naar Capelsebrug. Er werd netjes op ons gewacht waarna we de maaltijd en drankjes bij de McDonalds goed lieten smaken. De 3000 calorietjes maar weer wat aanvullen en de vochtbalans weer wat op peil brengen.
Nu de hoogste tijd om naar huis te gaan. Wat een heerlijk dag, wat een geweldig mooi evenement is dit toch.

Paasloop

01 april 2018
Pijnacker


De laatste maanden begin ik steeds meer last te krijgen van mijn rechter achillespees. Om die reden ook al diverse keren niet gaan trainen omdat mijn been niet zit te wachten op sprongetjes, pionnetjes, etc. Alleen lopen is nog een optie, hoewel ik na het lopen best wel pijn heb aan de achillespees en aanhechting met de hiel, zeker de volgende morgen.
Op Ameland al een aantal keren een paar pijnlijke steken gehad en de dag daarna amper kunnen lopen, na IJsselstein was het nog erger geworden en kreeg ik er tijdens da loop al weer flink last van.
De hele week maar weer niets gedaan in de aanloop naar Rotterdam, maar mijn lichaam wil wel rennen, dan toch maar eens kijken of er wat te lopen is.
Ik moet zaterdag werken, de Parkloop dus geen optie, de meeste lopen van Avantri zijn helaas op de zaterdag.
Even getwijfeld over de Halve van de Haar, maar dat zijn er dan toch weer ruim 21, dus gekozen voor de 10 EM in Pijnacker, de Paasloop.
Na mijn werk de boel afsluiten, deuren dicht, nog een werkbon in het halletje zetten. Ik pak de bon, draai me om en knal met een rotklap tegen de reeds dichte deur aan. Wat stom zeg, ik heb hem net zelf dicht gedaan. Ik ben even van de wereld want ik lig op de grond zonder dat ik weet hoe ik er ben gekomen, weet ook niet hoe lang het heeft geduurd, niet erg lang.
Met flinke koppijn naar huis en een al snel groter wordende buil op het voorhoofd. Thuis snel een coldpack erop en de zwelling neemt langzaam wat af. Dat was even schrikken.
Wat nu, toch maar gaan lopen en maar zien hoe het gaat.

Maatje Aad pikt me al om 9.30 thuis op en we rijden naar Pijnacker. De auto kunnen we redelijk in de buurt kwijt en we zijn al even over 10 uur ter plekke. We hebben ons zaterdag nog net even voor-ingeschreven, dat scheelt toch 2,50 en als je weet dat je gaat toch meegenomen.
Op het gemak even een bakkie gedaan, rustig naar het toilet, even omkleden in een legertent a la avStart, al had deze wel verlichting. Nog even wat drinken en dan naar de start. Het is best een redelijk aantal lopers en er zijn ook een aantal snelle lopers bij zo te zien.
Wat zijn onze doelen? Allereerst lekker lopen, maar ook wel proberen een beetje snel te lopen. Vorig jaar deed ik deze loop voor het eerst en liep ik hem in 1.16.01 , dat is gezien mijn blessure en de klap op mijn kop wellicht niet reëel, maar we gaan er wel voor. Aad heeft op zaterdag de 10 gelopen tijdens de Parkloop, op zondag getraind en nu de derde dag achter elkaar lopen is ook niet ideaal, maar een tempo van 5 minuten per kilometer valt te proberen, mijn tempo zal dan 4.45 per kilometer moeten worden.
Voor de start zie ik tot mijn schrik dat mijn hartslag al 93 is en dat in relatieve rust. Net voor het startschot kijk ik nog even en zie ik 79 staan waar die normaal 55 is, dat kan nooit goed gaan denk ik nog. Veel vertrouwen heb ik er niet in vandaag, hoewel het weer super is. Het regent zachtjes en de temperatuur is prima, mijn weertje.
De eerste kilometer met wat slalommen tussen de lopers door gaat in 4.43 gevolgd door een 4.30 , 4.38 , 4.49 en 4.39 , derhalve een tussentijd van 23.19 op de 5 kilometer, wat voor op mijn schema. Ik kijk eens naar mijn hartslag en geloof mijn ogen niet, 209 !!! Wat is er aan de hand ? Ik voel me niet super, hoofdpijn, beetje duizelig en begin ook wat misselijk te worden, maar de benen doen het nog goed.
De kilometertijden gaan nu onbewust wat omhoog naar tijden tussen de 4.45 en 4.50 wat resulteert in een tussentijd op de 10 kilometer van 47.24 , nog net op het schema van 4.45 , maar dat ga ik niet volhouden, de hartslag staat zelfs even op 216 en om er dood bij neer te vallen lijkt me niet zo verstandig. Bij de drankpost maar even stoppen, wat drinken en hopen dat het daarna beter gaat. De hartslag zakt inderdaad, maar ook mijn tempo, dat komt niet meer terug, wellicht bewust, De duizeligheid en misselijkheid zijn erger geworden, misschien toch een lichte hersenschudding opgelopen na de dreun van gisteren, ik weet het niet, maar het voelt niet lekker.
Bij de laatste drankpost wat langer gestopt en op het gemak verder gelopen. De benen voelen nog steeds goed en echt inkakken doe ik daardoor niet waardoor ik op de meet toch nog een redelijke tijd van 1.17.45 weet te noteren, netto 1.17.40 zelfs.
Nu even wachten op Aad. Snel even naar de tent om mijn telefoon te pakken en ben net op tijd om Aad op de gevoelige plaat vast te leggen. Van de 6 actiefoto's zijn er zelfs 2 bij waarbij Aad zweeft, het moet niet gekker worden. Terugkijkend blijkt de pasfrequentie van Aad vandaag ook lager te liggen en daardoor ook langere passen en wat meer zweven. Misschien wel de juiste manier bij de langere afstanden ? Er zijn trainers die anders beweren, maar mij bevalt dit prima.
Aad heeft goed gelopen in een tijd net onder de 1.21 , maar dat had ook sneller kunnen zijn als Aad niet over had moeten geven onderweg, Aad was dus ook misselijk, lekker stel zijn wij.
Nu omkleden en droge kleren aantrekken en even wat drinken. Aad neemt een bak koffie, voor mij is het een bakje tomatensoep. We kijken nog even op de tafel met prijzen die vallen op de startnummers en warempel, Aad heeft prijs. Het is nog een leuke prijs ook, een tegoedbon van 25 euro van een Italiaans restaurant in Pijnacker, dat is nooit weg.
Plakkers als we zijn blijven als laatsten over zo'n beetje. er komt een dame van de organisatie aan met in haar handen trossen bananen en netten met mandarijnen. Of iemand daar nog interesse in heeft. Een paar anderen roepen ja en daarna komt ze ook naar ons toe en geeft ons een netje met mandarijnen. De laatste zijn heeft soms ook voordelen. Het was weer gezellig om naar deze loop gegaan te zijn en heb er geen moment spijt van gehad. Nu het vizier op Rotterdam. Deze week niets doen en mijn achillespees rust geven. Het gaat een dramatische marathon worden voor mij en zeker voor Ina vrees ik, de temperatuur die ze verwachten ligt nu al op 22 graden, dat is niet leuk meer. Ook zullen heel veel andere lopers het zwaar gaan krijgen, ik vrees het ergste. Maar hopen dat de verwachting niet helemaal uit gaat komen.



 

Zoeken



Website sponsors